Athens Walks: 3 μικρά αλλά μοναδικά πάρκα στο κέντρο της πόλης

21 Φεβ Athens Walks: 3 μικρά αλλά μοναδικά πάρκα στο κέντρο της πόλης

Αναρτήθηκε 11:39ωρ σε Αθηνα, Που να πάτε τι να δείτε από grvisit.com 0 Σχόλια

Μετά από μια άτυπη έρευνα στο Διαδίκτυο με διάφορους φίλους που μεγάλωσαν, ζουν ή εργάζονται στη γειτονιά, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι το πιο κατάλληλο όνομα για αυτήν την περιοχή – η αφετηρία του ταξιδιού μας – είναι η Παναθήνα .

Ακούγοντας λίγο παλιομοδίτικο, συνεχίζει να χρησιμοποιείται ανεπίσημα μέχρι σήμερα, σε ένα είδος φόρου τιμής στον πολυαγαπημένο ομώνυμο κινηματογράφο που κάποτε βρισκόταν στην οδό Χαριλάου Τρικούπη στο κέντρο της Αθήνας.

Στην καρδιά της Παναθηναίας βρίσκεται η Πλατεία Αργεντινής Δημοκρατίας (πρώην Κυκλοβώρου) κατά μήκος της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, που πλαισιώνεται από τις οδούς Χαριλάου Τρικούπη και Λασκάρεως .

Λατρεύω πολύ αυτό το τετράγωνο. Για μένα συνδυάζει την ευρωπαϊκή «κανονικότητα» με την αθηναϊκή παραξενιά. Από τη μια πλευρά το σχήμα του είναι άβολο, λες και κάποιος πήρε μια μακρόστενη φέτα πράσινο και την κόλλησε στη λεωφόρο Αλεξάνδρας . Από την άλλη, η ατμόσφαιρά του –τα ψηλά φυλλώδη δέντρα, οι θάμνοι με τις τετράγωνες κορυφές, οι φανοστάτες, τα σκούρα πράσινα παγκάκια, τα διακριτικά μονοπάτια, οι κάδοι σκουπιδιών με τα ενσωματωμένα τασάκια – συνδυάζονται για να αποδώσουν μια πολύ καλοδιατηρημένη εικόνα.

Το σκηνικό ολοκληρώνεται με την προτομή του στρατηγού José de San Martín, του απελευθερωτή της Αργεντινής, και ένα μαρμάρινο άγαλμα με δελφίνια, κόγχες και σγουρά μαλλιά αγόρια με κοχύλια.

Λόφος Στρέφη© Νίκος Κοκκαλιάς

Κατευθύνομαι προς την οδό Φαναριωτών και στρίβω αριστερά στη Μαυρομιχάλη , όπου μέχρι σήμερα σώζεται ένα καταπληκτικό συγκρότημα από δύο πανομοιότυπα νεοκλασικά κτίρια – το ένα πολύχρωμο, το άλλο μάλλον μονόχρωμο. Διακοσμητικές χρυσές φιγούρες και πράσινα σταφύλια στο κιγκλίδωμα του μπαλκονιού του πρώτου. γκρίζες φιγούρες και γκρίζα σταφύλια σε αυτό του τελευταίου.

Από τη Μαυρομιχάλη στρίβω δεξιά στον Ίσαυρο και ανεβαίνω τα σκαλιά προς τον λόφο του Στρέφη, τον λόφο των λόφων, που συνδυάζει αστικά, αστικά και επαναστατικά στοιχεία όσο κανένα άλλο μέρος. Επιβλητικά, κάποτε περιποιημένα κτίρια συνυπάρχουν με πολυκατοικίες στολισμένες με μπουγάδα, ενώ την ίδια ώρα η περιοχή καλύπτεται από γκράφιτι και συνθήματα για ουτοπία, οικολογία και ΑΕΚ.

Λόφος Στρέφη είναι πραγματικά ξεχωριστός, όχι μόνο επειδή είναι σημείο συνάντησης κεντρομόλος και φυγόκεντρων δυνάμεων –δηλαδή του status quo και εκείνων που αντιτίθενται σε αυτό– αλλά και επειδή είναι σε ένα με την πόλη λόγω της στρατηγικής της θέσης και του μικρού μεγέθους της.

Και επειδή είναι ένας σε μεγάλο βαθμό αστικός λόφος, μακριά από την ύπαιθρο, έχει τα ελαττώματά του – αρκετά σκουπίδια σε μέρη, ένα εγκαταλελειμμένο, ξεριζωμένο δέντρο κ.ο.κ. Ανεβαίνοντας τα χωμάτινα μονοπάτια και τον πεζόδρομο, μέσα από τα πεύκα και τα κυπαρίσσια, θυμάμαι όλα όσα είχα διαβάσει για την ιστορία του λόφου – ήταν ένα λατομείο αργίλου που τροφοδοτούσε πιθάρια (αμφορείς) και ήταν επίσης και πινακωτές (ξύλινες κούπες ζύμης ) . ) έγιναν για τις γύρω περιοχές? Έτσι κάποτε ονομάστηκε Πιθαράδικα και Πινακότα από αυτά τα προϊόντα.

Λένε ότι ανήκε στην οικογένεια Στρέφη και οι αστικοί θρύλοι υποστηρίζουν ότι η κυρία Στρέφη, σύζυγος του αδερφού του ιδιοκτήτη του λατομείου, δεν άντεξε τη σκόνη με αποτέλεσμα να φυτευτεί η γη με δέντρα.

Στην αρχαιότητα ο λόφος του Στρέφη ονομαζόταν πιθανότατα Αγχεσμός (υπάρχει χαραγμένη πινακίδα που υποδηλώνει αυτό το όνομα). Σε κάθε περίπτωση, από την κορυφή του μπορεί κανείς να δει μια πανοραμική θέα της Αθήνας, του κοντινού λόφου του Λυκαβηττού και φυσικά της Ακρόπολης, που μπορεί κανείς να θαυμάσει συνολικά, χωρίς οπτικά εμπόδια στο ενδιάμεσο.

© Νίκος Κοκκαλιάς

Δυνατός συνδυασμός

Μετά από μια κυκλική βόλτα που με περνάει από το πέτρινο θέατρο, φτάνω στην οδό Ανεξαρτησίας (κοντά στο γήπεδο μπάσκετ). Κατεβαίνω τα σκαλιά της οδού Δριάδων, στρίβω δεξιά στην Καλλιδρομίου και αριστερά στην Δεληγιάννη, που γίνεται Βασιλέως Ηρακλείου, πριν φτάσω στο τρίτο και τελευταίο πάρκο της διαδρομής μου – αυτό του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου .

Στον πρόσφατα ανακαινισμένο κήπο ενός από τα πιο συναρπαστικά μουσεία του κόσμου, λίγο έξω από τη φασαρία της οδού Πατησίων και ανάμεσα σε ομάδες νευρικών περιστεριών, η διαδρομή μου που συνδέει τρία μικρά αθηναϊκά πάρκα φτάνει στο τέλος της. Αν κοιτάξετε έναν χάρτη, θα παρατηρήσετε ότι σε κοντινή απόσταση βρίσκονται δύο πολύ μεγαλύτεροι χώροι πρασίνου – ο λόφος του Λυκαβηττού και το πάρκο Πεδίον του Άρεως.

Αυτό δεν έχει σχεδόν καμία σημασία, όμως. Η πλατεία Αργεντινής Δημοκρατίας, ο λόφος του Στρέφη και ο κήπος του μουσείου μπορεί να είναι μικροί σε μέγεθος, αλλά συνθέτουν έναν δυνατό συνδυασμό.

© Νίκος Κοκκαλιάς

Άνθη λωτού, αμυγδαλιές και αμπέλια

Πριν από λίγο καιρό ανακαινίστηκε ο κήπος του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, έκτασης περίπου ενός εκταρίου, ανοίγοντας επίσημα για το κοινό τον περασμένο Ιούλιο. Η σύμπτωση με την πανδημία ήταν ατυχής, αλλά όταν αρθούν τα μέτρα θα απολαύσουν αναμφίβολα πολλοί.

Ο Αντώνης Σκορδίλης, καθηγητής Βοτανικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας αρχιτεκτονικής τοπίου Ecoscapes, που επέβλεψε το έργο, εξηγεί τη φιλοσοφία πίσω από αυτήν την ανακαίνιση:

«Διεξάγαμε μια μελέτη, με χορηγία της Japan Tobacco International, που στοχεύει στη διεύρυνση της εμπειρίας των επισκεπτών στο μουσείο. Η ελληνική φύση έχει παραμείνει σε μεγάλο βαθμό ανέγγιχτη από την αρχαιότητα, και τα φυτά που εμφανίζονται στα έπη του Ομήρου υπάρχουν ακόμα και σήμερα. Και επειδή αυτά τα φυτά δεν εκπροσωπούνται ιδιαίτερα στους χώρους πρασίνου της πόλης, αποφασίσαμε να τα επαναφέρουμε.

«Σε έναν από τους δύο μεγάλους στρογγυλούς χώρους πρασίνου δημιουργήθηκε ένας λόφος, όπου φυτέψαμε μια αρχαία ελιά ηλικίας σχεδόν 1.300 ετών». (Το δέντρο, που προέρχεται από την Αρκαδία, ξεριζώθηκε λόγω οδικών έργων και διατηρήθηκε σε φυτώριο.) «Γύρω από την ελιά φυτεύτηκαν διάφοροι μεσογειακοί θάμνοι, ακολουθώντας τον κανόνα του χρυσού μέσου που υποστήριζαν οι αρχαίοι Έλληνες».

Η συλλογή των βοτάνων περιλαμβάνει τουλάχιστον 100 διαφορετικά είδη, «ρίγανη, δίκταμο, θυμάρι, φασκόμηλο της Ιερουσαλήμ καθώς και πολλά είδη υδρόβιων φυτών που έχουν συνδεθεί με τις νύμφες των ποταμών και των ρεμάτων». Και πολλά άλλα που κρύβουν πιο σκοτεινές πτυχές της ελληνικής μυθολογίας, όπως «το γιγάντιο μάραθο, το φυτό Προμηθέας που χρησιμοποιούσε για να φέρει φωτιά από τους θεούς στους ανθρώπους».

Πολύ ενδιαφέρουσα είναι και η επιλογή των φυτών στα άκρα του κήπου. «Χρησιμοποιήσαμε μια πληθώρα μεσογειακών φυτών για να δημιουργήσουμε ένα τοπίο που μοιάζει με αυτό που θα είχαν συναντήσει οι Ευρωπαίοι ταξιδιώτες».

Με άλλα λόγια, είναι ένας φόρος τιμής στο αρκαδικό ιδεώδες, που αναδημιουργείται με τη χρήση πολλών καρποφόρων φυτών όπως άνθη λωτού, αμυγδαλιές και αμπέλια.

Πληροφορίες διαδρομής

Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ

Συμπεριλαμβανομένων στάσεων για λήψη φωτογραφιών/εξερεύνηση του λόφου του Στρέφη, η διαδρομή διαρκεί περίπου 45 λεπτά (5.000 βήματα).

Υπόδειξη

Στάση στο ψητοπωλείο Παναθήνα για εξαιρετικό σουβλάκι (Ζωναρά 20, πίσω από την πλατεία Αργεντινής Δημοκρατίας).