20 Ιαν Χειμώνας στη Δημητσάνα: Κουζίνα με ρίζες και προσοχή στη λεπτομέρεια
Διακόσια τρία χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Αθήνας και σε υψόμετρο περίπου 950 μέτρων απλώνεται το κεφαλοχώρι της Δημητσάνας. Χτισμένο πάνω σε δύο λόφους, αγναντεύει τις δασωμένες πλαγιές και κορυφές, αλλά και την κοιλάδα της Μεγαλόπολης. Αποτελεί έναν από τους πιο δημοφιλείς χειμερινούς προορισμούς, καθώς διατηρεί την παραδοσιακή αρχιτεκτονική της πέτρας σε σπίτια και δρόμους και περιτριγυρίζεται από πλούσια φύση. Φθάνοντας, το χωριό σάς καλωσορίζει με το πράσινό του, τη μυρωδιά του τζακιού και τον κελαριστό ήχο του ποταμού Λούσιου.
Σε απόσταση αναπνοής από το γεμάτο ζωή κέντρο βρίσκεται ο ξενώνας «Εν Δημητσάνη». Πετρόκτιστος, σε απόλυτη αρμονία με τον παραδοσιακό οικισμό, συνδυάζει τις επιταγές της δημητσανίτικης αρχιτεκτονικής με τις υψηλές προδιαγραφές που απαιτεί η σύγχρονη αντίληψη για τη φιλοξενία. Πέτρα και ξύλο κυριαρχούν, τα ταβάνια είναι δουλεμένα με τέχνη, τα υφάσματα επιλεγμένα με φροντίδα. Στο ισόγειο, το καθιστικό με το επιβλητικό τζάκι προσφέρει απολαυστικές στιγμές χαλάρωσης καθώς εκεί σερβίρεται το πλούσιο πρωινό με προϊόντα από την Αρκαδική γη.
Το εστιατόριο του ξενώνα λειτουργεί ανεξάρτητα και είναι από μόνο του λόγος επίσκεψης. Ο ιδιοκτήτης Στέφανος Τσέκας και ο επικεφαλής σεφ Σταύρος Κουστένης μοιράζονται το ίδιο πάθος για την καλή κουζίνα. Το αποτέλεσμα; Ένα μενού που σέβεται τις παραδοσιακές συνταγές αλλά τις παρουσιάζει με προσοχή στη λεπτομέρεια και σε πιο γαστρονομικό ύφος, όχι μουσειακά, όχι επιδεικτικά, απλώς με σεβασμό στην πρώτη ύλη και στην ιστορία πίσω από κάθε πιάτο.
Το γεύμα ξεκινά με μια welcome σούπα ξινού τραχανά που καθορίζει τον τόνο: ζεστή, αρωματική, με την οξύτητα του τραχανά να ισορροπεί άψογα. Ακολουθεί η πίτα με χόρτα και τηγανητό αυγό στην κορυφή. Απλή ιδέα που δουλεύει γιατί τα χόρτα είναι φρέσκα, η ζύμη ελαφριά, και ο κρόκος σπάει ακριβώς τη στιγμή που πρέπει για να δέσει τις γεύσεις. Από τα κύρια πιάτα, ο κόκορας ξεχωρίζει: κόκκινο κρέας που έχει μαγειρευτεί με υπομονή, σάλτσα κοκκινιστού με βάθος, baby πατάτες και κρέμα γραβιέρας που προσθέτει πλούτο χωρίς να βαραίνει.
Η κάρτα κρασιών έχει επιλεγεί με την ίδια φιλοσοφία. Ετικέτες από την Πελοπόννησο, φτιαγμένες αποκλειστικά με ελληνικές ποικιλίες. Μοσχοφίλερο από Μαντινεία, Αγιωργίτικο από Νεμέα, μικρά οινοποιία που δουλεύουν με πίστη στο τοπικό τερουάρ. Το κρασί δεν είναι εδώ διακοσμητικό στοιχείο αλλά συνομιλητής του φαγητού.
Η φιλοξενία στον ξενώνα δεν ακολουθεί πρωτόκολλα. Οι ιδιοκτήτες και το προσωπικό κινούνται με φυσικότητα, σαν να ξέρουν πως η καλή υποδοχή έχει να κάνει με το να νιώθεις άνετα στον χώρο. Όχι με τυπικότητες. Όταν το πρωί βγαίνεις για βόλτα στα σοκάκια της Δημητσάνας και το απόγευμα επιστρέφεις για φαγητό, καταλαβαίνεις πως ο ξενώνας λειτουργεί σαν βάση: το μέρος που σε κάνει να θες να γυρίσεις.
Τον Ιανουάριο, με τα χιόνια να σκεπάζουν τις πέτρινες στέγες και το κρύο να μπαίνει στα κόκαλα, αυτό ακριβώς χρειάζεσαι. Έναν χώρο που ισορροπεί ανάμεσα στην αυθεντικότητα και την άνεση, όπου η κουζίνα δεν προσποιείται τίποτα και η φιλοξενία νιώθεται γνήσια…
Πηγή: tornosnews.gr
Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Ποταμούλας
Δεν υπάρχουν σχόλια