Οι θεόρατοι και επιβλητικοί πέτρινοι γίγαντες της Νάξου

23 Ιούλ Οι θεόρατοι και επιβλητικοί πέτρινοι γίγαντες της Νάξου

«Ξεκουράζονται» βουβοί δεκάδες αιώνες στην γη του νησιού

Οι περισσότεροι έχουν συνδυάσει τη Νάξο με τις υπέροχες ακρογιαλιές για όλα τα γούστα και τα γραφικά και πανέμορφα χωριουδάκια στην ενδοχώρα της που προσφέρουν αυθεντικές και αξέχαστες εμπειρίες σε όσους τελικά τα επισκεφτούν. Ωστόσο, το νησί έχει να αναδείξει και έναν πλούσιο ιστορικό και πολιτιστικό πλούτο, με πληθώρα αξιοθέατων που κεντρίζουν την προσοχή και το ενδιαφέρον των επισκεπτών τους. Εκτός, λοιπόν, από την περίφημη Πορτάρα της Νάξου, το αξιοθέατο σύμβολο του νησιού, υπάρχουν και οι θεόρατοι και άκρως επιβλητικοί πέτρινοι «γίγαντες» της Νάξου, που προκαλούν δέος και θαυμασμό στη θεάσή τους.

Από τα πιο εντυπωσιακά αξιοθέατα της Νάξου που κεντρίζουν το ενδιαφέρον τόσο με την επιβλητική εικόνα τους, όσο και με τον τρόπο δημιουργίας τους.

Οι γιγάντιοι Κούροι του νησιού, τα περίφημα θεαματικά γλυπτά της Νάξου, συνταντώνται σκόρπιοι σε τρεις διαφορετικές τοποθεσίες, προκαλώντας δέος και θαυμασμό σε όποιον τους αντικρίσει.

Ο μεγαλύτερος απ’ όλους είναι εκείνος που βρίσκεται κοντά στον Απόλλωνα, έχει μήκος 10 μέτρα και χρονολογείται από τον 6ο αι. και μετά. Συναντάται στην είσοδο του αρχαίου λατομείου της περιοχής, κοντά στην είσοδο του χωριού, ενώ πολλοί πιστεύουν ότι πρόκειται για προσωποποίηση του θεού Διούνυσου ή του θεού Απόλλωνα. Οι άλλοι δύο εντοπίζονται στις περιοχές Μέλανες και Φλεριό.

Οι πιθανότεροι λόγοι για τους οποίους το συγκεκριμένο έργο δεν ολοκληρώθηκε ποτέ είναι δύο. Σύμφωνα με την ιστορία, λοιπόν, κατά την διάρκεια της δημιουργίας του παρατηρήθηκαν μεγάλες ρωγμές κι έτσι το έργο παρέμεινε στο ίδιο σημείο.

Από την πλευρά τους οι ερευνητές ισχυρίζονται ότι ή απεβίωσε ο πελάτης που παρήγγειλε την δημιουργία του ή κάποιο σημαντικό πολιτικό γεγονός της εποχής δεν επέτρεψε την ολοκλήρωσή του.

Τα τεράστια αυτά δημιουργήματα χρονολογούνται από την αρχαϊκή περίοδο -7ος- 6ος αιώνας-, ενώ η δημιουργία τους συνδέεται με την αντίληψη που είχαν οι άνθρωποι της εποχής για τους Θεούς, οι οποίοι παρουσιάζονται ανθρωπόμορφοι, ωστόσο πολύ ψηλότεροι και μεγαλύτεροι από τους κοινούς θνητούς.

Πηγή: newsbeast.gr