Νάπολη γίναμε! 7 μαγαζιά για ωραία πίτσα στην Αθήνα

02 Ιούν Νάπολη γίναμε! 7 μαγαζιά για ωραία πίτσα στην Αθήνα

Είναι όμορφη η ανοιξιάτικη Αθήνα. Σε προσκαλεί για βόλτες. Ειδικά τώρα που άνοιξαν και τα θερινά, ένας λόγος παραπάνω να βγούμε και να κυκλοφορήσουμε στις γειτονιές της. Και για φαγητό τι κάνουμε; Κλασική αξία, η πίτσα, που είναι στα πάνω της στην πόλη τον τελευταίο καιρό, ταιριάζει με τη χαλαρή διάθεση των ημερών. Κοντά στα ναπολιτάνικα πρότυπα, με τρυφερό, λεπτό ζυμάρι και φουσκωτό στεφάνι -έτσι είναι οι πίτσες που απολαμβάνουμε εκεί έξω. Το μελετημένο ζυμάρι, συχνά προζυμένιο και μακράς ωρίμανσης, είναι από τα ατού τους ενώ το σωστό ψήσιμο και τα πρώτης ποιότητας υλικά, από σπάνια ιταλικά αλλαντικά μέχρι ιδιαίτερα, ντόπια τυριά, ανεβάζουν και άλλο το γευστικό αποτέλεσμα. Με μπίρα, κρασί ή απεριτίβο από δίπλα, διπλώνουμε τα κομμάτια στη μέση και τα κάνουμε δύο χαψιές. Νάπολη γίναμε!

Hasselhoff: στην πλατεία Νέας Σμύρνης

• 2ας Μαίου, Νέα Σμύρνη

Στην Πλατεία Νέας Σμύρνης βρίσκουμε την πιτσαρία Hasselhof. Φωτογραφία: Giorgios Genios

Ζύμη σε στιλ ναπολιτάνικης και σάλτσα ντομάτας με ιταλικές ντομάτες. Φωτογραφία: Giorgios Genios

Ο Λεωνίδας Ζαρίφης, ο Πάνος Τερζόπουλος και ο Χάρης Γιαννακόπουλος που βρίσκονται πίσω από πετυχημένα μαγαζιά στο κέντρο της Αθήνας, άνοιξαν την πιτσαρία Hasselhoff, όχι σε ακόμη μια τουριστική γειτονιά, αλλά στην πλατεία της Νέας Σμύρνης. Η πίτσα ακολουθεί ναπολιτάνικη λογική, με ζυμάρι υψηλής υγρασίας και μακράς ωρίμανσης, που την κάνει πιο ελαφριά και εύπεπτη. Τα υλικά έρχονται κυρίως από την Ιταλία –από τη σάλτσα San Marzano μέχρι τη μοτσαρέλα και τη salsiccia–, αλλά χρησιμοποιούν και ελληνικά αλλαντικά, όπως προσούτο από πρόβατο του Μουλκιώτη. Οι πίτσες έχουν καλή ισορροπία και τρώγονται ευχάριστα, χωρίς να βαραίνουν. Πίσω από τον φούρνο βρίσκεται ο πιτσαγιόλο Χάρης Γιαννακόπουλος, ενώ στον κατάλογο θα βρείτε ελληνικές craft μπίρες από τη Strange Brew και την Babel.

Paf ή αλλιώς: πίτσα, απεριτίβο, φοκάτσια

• Εμπεδοκλέους 26, Πλατεία Βαρνάβα, Παγκράτι, T/ 211-00.87.807

Η Bufala με σάλτσα ντομάτας, ντοματίνια κονφί, μπουράτα και βασιλικό. Φωτογραφία: Δημήτρης Ταΐρης

Τα κοκτέιλ, με την υπογραφή της ταλαντούχας Πόπης Σεβαστού, έχουν ενδιαφέρον. Φωτογραφία: Δημήτρης Ταΐρης

Τα αρχικά των λέξεων πίτσα, απεριτίβο, φοκάτσια σχηματίζουν το όνομα του Paf με το μενού που ακολουθεί ακριβώς αυτή την απλή λογική. Στο κεκλιμένο πεζοδρόμιο Εμπεδοκλέους με τα δεντράκια, πάνω από τη πλατεία Βαρνάβα, απλώνει τα τραπέζια του -αυτό το «έξω» είναι ο βασικός χώρος του μαγαζιού, μέσα θα δεις απλά τον φούρνο και λίγες θέσεις μπροστά από την inox μπάρα. Τα κοκτέιλ, με την υπογραφή της ταλαντούχας Πόπης Σεβαστού, έχουν ενδιαφέρον. Ωραίο το απεριτίβο με calvados, shrub από κόκκινα φρούτα, σπόρους κακάο και αφρώδες κρασί ή τζιν τόνικ με αγγούρι και wasabi. Τον πρώτο ρόλο έχει πάντως η πίτσα με το λεπτό ζυμάρι και το φουσκωτό στεφάνι. Δοκιμάσαμε τη Bufala με «ζωντανή» σάλτσα ντομάτας, ντοματίνια κονφί, μπουράτα και βασιλικό και την Terra με μανιτάρια, κρέμα με αρσενικό Νάξου και σκορδοβούτυρο. Αξίζει να κρατήσει κανείς χώρο και για το τιραμισού με την πυκνή, βελούδινη κρέμα.

Armando: για πίτσα στον πεζόδρομο

• Σαλαμίνος 43, Κεραμεικός

Η ζύμη ωριμάζει για ώρες, η πίτσα ψήνεται σε ξυλόφουρνο και βγαίνει γρήγορα, με σωστό φουσκωτό στεφάνι και ωραία γεύση. Φωτογραφία: Σοφία Παπαστράτη

Σε έναν από τους πιο όμορφους πεζόδρομους του Κεραμεικού θα βρείτε την πιτσαρία Armando το ύφος είναι νεανικό και οι τιμές αρκετά χαμηλές. Ο κατάλογος είναι μικρός και περιεκτικός: κλασικές πίτσες και κάποιες πιο ιδιαίτερες, όπως εκείνη με σπιανάτα και κίμτσι ή αματριτσιάνα με πέστο. Η ζύμη ωριμάζει για ώρες, η πίτσα ψήνεται σε ξυλόφουρνο και βγαίνει γρήγορα, με σωστό φουσκωτό στεφάνι και ωραία γεύση. Μπορείτε να καθίσετε για ένα ποτήρι κρασί ή μια μπίρα, να μοιραστείτε ή απλώς να πάρετε την πίτσα για το σπίτι.

Lollo’s: από την Ιταλία στο Χαλάνδρι

• Εθν. Αντιστάσεως 3a, Χαλάνδρι, Τ/210-68.01.040

Pinsa στο Lollo’s. Φωτογραφία: Άγγελος Γιωτόπουλος

Η Margarita, με σάλτσα από ντομάτες San Marzano, είναι λιτή και ισορροπημένη. Φωτογραφία: Άγγελος Γιωτόπουλος

Στην περιποιημένη σάλα ενός πρώην σαλονιού ενός όμορφου σπιτιού της δεκαετίας του ’50 στο Χαλάνδρι ή στον στεγασμένο κήπο του, τρώμε pinsa romana και ιταλικά comfort πιάτα. Η ζύμη ωριμάζει για 24 έως 48 ώρες, ανοίγεται με πλάστη και ψήνεται σε ξυλόφουρνο στους 330°C για περίπου 3 με 3,5 λεπτά. Βγαίνει λεπτή και τραγανή, με ελαστικότητα. Η Margarita, με σάλτσα από ντομάτες San Marzano, είναι λιτή και ισορροπημένη. Η Napoli με αντσούγιες del Mar del Cantabrico, αλμυρή, έντονη, με βάθος ξεχωρίζει – υπάρχει και εκδοχή με αντσούγιες και μπουράτα, με ξύσμα λεμονιού. Η vegan μαρινάρα, με ντομάτα, σκόρδο και μαϊντανό, έχει φρεσκάδα και οξύτητα· δεν σου λείπει το τυρί. Οι συνταγές πατούν στις κλασικές εκδοχές και τα υλικά, από μικρούς παραγωγούς, έρχονται από διαφορετικές περιφέρειες της γειτονικής χώρας.

Lisa: η ναπολιτάνα της Φωκίωνος Νέγρη

• Φωκίωνος Νέγρη 25, Κυψέλη, Τ/ 211-01.56.696

Η πίτσα στο Lisa είναι νεο-ναπολιτάνικη. Φωτογραφία: Δημήτρης Βλάικος

Από τις «σταθερές» της Κυψέλης πλέον, η Lisa. Εδώ κάνουμε στάση για πίτσα με τρυφερό, αεράτο ζυμάρι από φυσικό προζύμι και φρέσκα υλικά σε κλασικές αλλά και πιο τολμηρές συνθέσεις. Στο ανοιχτό παρασκευαστήριο τα «αεροπλανικά» δίνουν και παίρνουν -μια μικρή ατραξιόν για όσους κάθονται στον πάγκο. Έξω, στον πεζόδρομο της Φωκίωνος, χαζεύεις την περατζάδα απολαμβάνοντας ντοματένια πίτσα με στρατσιατέλα, Marinara (από τις πιο ωραίες της Αθήνας) αλλά και πίτσα με marmite ή πίτσα mapo tofu. Δοκιμάστε και το λιχούδικο, κορεάτικο mac n’ cheese: το φτιάχνουν με ζυμαρικά από πατάτα, καλαμποκάλευρο και ταπιόκα (κάτι μεταξύ tteokbokki και νιόκι) και μπεσαμέλ με προβολόνε, παρμεζάνα και gochujang (γλυκιά και καυτερή πάστα, από τα βασικά υλικά της κορεάτικης κουζίνας).

Valtezziana 2.0: η πιτσαρία του Black Salami

• Βαλτετσίου 41, Εξάρχεια, Τ/ 212-10.73.755

Το ντουέτο του Black Salami βρίσκεται πίσω από τις πίτσες της Valtezziana. Φωτογραφίες: Άσπα Κουλύρα

Marinara, με σπιρτόζικη ντοματένια σάλτσα, σκόρδο κονφί, ελιές θρούμπες, ελαιόλαδο και τηγανητή κάπαρη.

Δικαίως σχηματίζονται ουρές κάθε μέρα στο Black Salami για τα ψωμιά και τα σάντουιτς. Η ομάδα του εξαρχειώτικου φούρνου παίρνει στα σοβαρά το θέμα ζυμάρι. Αυτό φαίνεται και στο πιο πρόσφατο εγχείρημά της, τη Valtezziana. Η διαδικασία ωρίμανσής του ζυμαριού εδώ διαρκεί από 48 έως 72 ώρες και το αποτέλεσμα είναι πολύ ελαφρύ και γευστικό. Ο κατάλογος έχει και πιο λιτές αλλά και πιο πληθωρικές προτάσεις: από τη Marinara, με σπιρτόζικη ντοματένια σάλτσα, σκόρδο κονφί, ελιές θρούμπες, ελαιόλαδο και τηγανητή κάπαρη μέχρι την πλούσια Τζουμαγιά (με λουκάνικο Τζουμαγιάς, κρέμα γκοργκοντζόλας, χόρτα και ξύσμα λεμονιού, μεταξύ άλλων) ή την Μπρούνα με σάλτσα ντομάτας San Marzano, μοτσαρέλα fior di latte, πανσέτα, ελιές, νιφάδες τσίλι, ρίγανη και πεκορίνο ρομανο. Στον πεζόδρομο της Βαλτετσίου, δυό βήματα από τη Riviera -ό,τι πρέπει για ραντεβού με ταινία και πίτσα.

Piadina Lumbro: στην «τρατορία» του Michele

• Ομήρου 15, Κολωνάκι, Τ/ 210-36.46.805

Πίτσα με υλικά που έρχονται κατευθείαν από Ιταλούς προμηθευτές. Φωτογραφία: Γεωργία Παπαστάμου

Μια σταλιά μαγαζάκι που δεν το πιάνει το μάτι σου, χαμηλών τόνων, με ιταλικό dna. Ο Michele Dominici, που έχει μεγαλώσει στην Περούτζια, στην μίνι «τρατορία» του στην οδό Ομήρου σερβίρει piadina (κάτι σαν την αραβική πίτα γεμιστή συνήθως με προσούτο Πάρμας κ.ά., από την περιοχή της Emilia-Romagna) και πίτσα. Η τελευταία είναι νοστιμότατη, ένα τσικ πιο τραγανή από τα ναπολιτάνικα πρότυπα ενώ τα υλικά της έρχονται κατευθείαν από Ιταλούς προμηθευτές: βιολογικό ναπολιτάνικο αλεύρι, τρία διαφορετικά είδη μοτσαρέλας, λουκάνικο από την Τοσκάνη με κρασί, πιο βαρύ χοιρινό λουκάνικο από την Ούμπρια, μπρεζάολα, γλυκιά και μαλακή γκοργκοντζόλα κ.ο.κ. Γκαραντί επιλογές: η Marinara με την σκορδάτη σάλτσα ντομάτας και η πικάντικη Diavoletta με μοτσαρέλα και σαλάμι καλαμπρέζε αλλά και η, πιο ασυνήθιστη, Salsiccia e friarielli με μοτσαρέλα, πρόβολα, λουκάνικο σαλσίτσια και φριαριέλι, ένα πικρούτσικο χορταρικό που θυμίζει μπρόκολο.

Πηγή: gastronomos.gr