Πού τρώμε και πίνουμε τώρα στην Αθήνα: 9 νέα μαγαζιά που ξεχωρίζουμε

31 Μαρ Πού τρώμε και πίνουμε τώρα στην Αθήνα: 9 νέα μαγαζιά που ξεχωρίζουμε

Τους τελευταίους μήνες άνοιξαν αρκετά ωραία καινούργια μαγαζιά. Διαφόρων τύπων. Νεο-μεζεδοπωλεία, εστιατόρια, μπαρ, wine bar και μέρη με διπλή ζωή (άλλο σενάριο το πρωί άλλο το βράδυ) ήρθαν να εμπλουτίσουν τον γευστικό χάρτη της Αθήνας. Στα τραπέζια τους φάγαμε μπουγιουρντί, νεφράκια και ξινόχοντρο με προβατίνα, ράμεν και ιαπωνικό κάρι αλλά και πιάτα που μιξάρουν διάφορους πολιτισμούς. Μασουλίσαμε κρουασάν με τζιαντούγια και βουτήξαμε το κουτάλι μας σε σπιρτόζικες κρέμες, αφράτη σαντιγί και απρόσμενα παγωτά. Ακούσαμε από soul, funk και hip hop μέχρι ελαφρολαϊκά και ρεμπέτικα και ήπιαμε ιδιαίτερα κρασιά και καλοϊσορροπημένα κοκτέιλ – ιδανικά για κουβεντολόι και αποφόρτιση.

Αναψυκτήριο: το καινούργιο νεο-μεζεδοπωλείο της Γλυφάδας

Κόκορας στιφάδο με σιουφιχτά, ψημένος σε ξυλόφουρνο, καλομαγειρεμένος και γεμάτος γεύση, στο Αναψυκτήριο. Φωτογραφία: Άγγελος Γιωτόπουλος

H ζεστή πάστα φλόρα – ψημένη τη στιγμή της παραγγελίας. Φωτογραφία: Άγγελος Γιωτόπουλος

 

Ο μισελενάτος σεφ Θάνος Φέσκος υπογράφει το μενού του Αναψυκτηρίου, του νεο-μεζεδοπωλείου που άνοιξε πριν από λίγους μήνες στην καρδιά της αγοράς της Γλυφάδας. Η ιδέα είναι γνώριμη: πιάτα που θυμίζουν μαγειρεία και παλιά μεζεδοπωλεία, δουλεμένα με καλύτερη πρώτη ύλη και τεχνική. Ο Φέσκος δουλεύει με υλικά που έχουν ένταση: βούτυρο, στακοβούτυρο, πλούσιες σάλτσες. Το μπουγιουρντί, σε πήλινο, ήταν ωραία πικάντικο και σωστά δεμένο. Ο κόκορας στιφάδο με σιουφιχτά, ψημένος σε ξυλόφουρνο, ήρθε καλομαγειρεμένος και γεμάτος γεύση. Το καλαμάρι, γεμιστό με μαλοτύρα και στακοβούτυρο, ήταν σωστά ψημένο, με ισορροπημένα αρώματα. Η εκδοχή τους στη σαλάτα σίζαρ πήρε έξτρα πόντους για τη σάλτσα αντζούγιας. Το γλυκό είναι το highlight: μια ζεστή πάστα φλόρα ψημένη τη στιγμή της παραγγελίας, τραγανή στις άκρες, μαλακή στο κέντρο, με μαρμελάδα και μια μπάλα καϊμάκι. Τη λίστα κρασιών επιμελείται ο Νικόλας Γιαννικόπουλος, με αρκετές επιλογές από τον ελληνικό αμπελώνα και λίγες διεθνείς, σε λογικές τιμές.

Κύπρου 74, Γλυφάδα, T/212-1054489

Ζιγκοάλα: ελληνο-λεβαντίνικη κουζίνα

Φωτογραφία: Άγγελος Γιωτόπουλος

Φωτογραφία: Άγγελος Γιωτόπουλος

 

Το νέο εγχείρημα του Κωνσταντίνου Δαγριτζίκου (six d.o.g.s) δανείζεται τον τίτλο –και κάτι από το βάρος– του τραγουδιού του Καζαντζίδη και στήνεται ως ένα ιδιότυπο ελληνικό μαγειρείο με εστιατορική φροντίδα. Η πρώτη εικόνα θυμίζει σταθμό ΚΤΕΛ: έντονα λευκά φώτα, σειρές τραπεζιών, ρετρό καρέκλες. Η ατμόσφαιρα χαλαρώνει με μουσικές ανάμεσα σε Νέο Κύμα, ελαφρολαϊκά και ρεμπέτικα, σε επιμέλεια Ζώη Χαλκιόπουλου, και με τον Βασίλη Χαμάμ να μαγειρεύει στην ανοιχτή κουζίνα. Το μενού είναι σφιχτό και βασίζεται σε μια προσωπική, αφηρημένη ελληνική κουζίνα με λεβαντίνικες και μεσανατολίτικες αναφορές. Ξεχωρίζει ο ξινόχοντρος με προβατίνα, μαγειρεμένος στον ζωμό της. Θυμίζει κρητικό γαμοπίλαφο και ταυτόχρονα συνομιλεί με το μανσάφ, το βεδουινικό πιάτο της Ιορδανίας. Στον ζωμό μπαίνει τζαμίτ, άνυδρο πρόβειο γιαούρτι, σχεδόν σαν κιμωλία, που λιώνει και δίνει βαθιά, ρουστίκ γεύση. Το παλαιστινιακό κοτόπουλο (μουσάχαν) ψήνεται με κάρδαμο και μπόλικα κρεμμύδια σιγομαγειρεμένα σε ελαιόλαδο με σουμάκ. Το στραγγιστό γιαούρτι δροσίζει και η πίτα ταμπούν λειτουργεί ως βάση. Ένα πιάτο γενναιόδωρο και συγκινητικό. Στα ωμά, η γαρίδα Κοιλάδας και το μυλοκόπι δείχνουν τη φίνα πλευρά της κουζίνας. Το κλείσιμο γίνεται με ψημένο ξινόμηλο σε ναμελάκα αραβικού καφέ με καραμέλα. Τη λίστα κρασιών υπογράφει ο Δημήτρης Κούμανης από το Heteroclito, με ετικέτες κυρίως ήπιας παρέμβασης από τον ελληνικό αμπελώνα.

Λυκούργου 9, Αθήνα, Τ/210-32.46.223

Philip Glass: το νέο και ωραίο wine bar στην Πανόρμου

Το Philip Glass στην Πανόρμου δεν πήρε το όνομά του μόνο από τον γνωστό συνθέτη, αλλά και από τον ιδιοκτήτη του, Φίλιππο Κουρούδη. Ένα έξυπνο λογοπαίγνιο που δείχνει ότι εδώ υπάρχει χιούμορ. Ο χώρος σε κερδίζει πριν καν ανοίξεις τη λίστα. Το ντιζάιν έχει συνοχή: πόστερ, πιάτα και λογότυπο κινούνται στην ίδια γραμμή. Τη συνολική επιμέλεια υπογράφει η K2 Design Studio, που παλαιότερα στεγαζόταν στον ίδιο χώρο. Ο Γιάννης Κουρούδης, πατέρας του Φίλιππου, έχει σχεδιάσει τα custom πιάτα. Ο αδελφός του, Μενέλαος, επιμελήθηκε τις ετικέτες του house wine, το οποίο παράγεται από το Οινοποιείο Τσιμπίδη στη Μονεμβασιά. Η λίστα κρασιών είναι σύντομη και προσεγμένη, με επιλογές από τον ελληνικό αμπελώνα. Το μενού ακολουθεί την ίδια λογική: πίτσες και μπρουσκέτες με ελληνικά αλλαντικά και δύο δροσιστικές σαλάτες. Πιάτα που συνοδεύουν ωραία το κρασί.

Λουκά Μπέλλου 3, Αθήνα, Τ/ 697-57.84.918

Στον Άγριο για νεφράκια και μπιφτέκια προβατίνας

Ο Άγριος έχει στο τιμόνι του τον Γιάννη Κουστένη, έναν ψήστη που ξέρει τη φωτιά και το κρέας – τον γνωρίσαμε στο Γίδι στη Μεταμόρφωση και εδώ συνεχίζει στο ίδιο μήκος κύματος: καθαρές κοπές, σωστό ψήσιμο και γεύση. Η «καρδιά» του μαγαζιού είναι τα παϊδάκια. Αρνίσια και προβατίνας, με σωστή λιπαρότητα και ψήσιμο που τα κρατά ζουμερά. Δίπλα τους, κοπές και μπιφτεκάκια προβατίνας-αφρός, ελαφριά, με ένταση και χωρίς περιττά μπαχαρικά να σκεπάζουν τη γεύση. Στους μεζέδες, δεν φοβούνται τα εντόσθια. Αρνίσια μυαλά πανέ, σωστά τηγανισμένα, με κρούστα που σπάει και εσωτερικό σκέτη κρέμα. Νεφράκια, για όσους ξέρουν – καθαρά, καλοψημένα, χωρίς βαριά μυρωδιά. Η βαβούρα και η δυνατή μουσική, ειδικά τα Σαββατοκύριακα, ανεβάζουν τους τόνους. Αν θέλετε ήσυχο δείπνο με συζήτηση, μάλλον θα δυσκολευτείτε.

Βεντίρη 5, Ιλίσια, Τ/ 697-596.4098

Kuchisabishii: ιαπωνικό «κόμφορτ» φαγητό στο Κουκάκι

Στο Κουκάκι άνοιξε μια «ιαπωνική ταβέρνα» με όνομα που σε βάζει σε σκέψη. Η λέξη kuchabishii στα ιαπωνικά περιγράφει εκείνο το «μοναχικό στόμα» που θέλει να μασουλήσει κάτι, όχι από πείνα, αλλά επειδή του λείπει το φαγητό. Πίσω από το εγχείρημα βρίσκεται ο Μπάμπης Ασκερίδης, που γνωρίσαμε από το Tuk Tuk, σε συνεργασία με τον Γιάννη Πετρή του Tiki Bar. Το αποτέλεσμα είναι μια χαλαρή, θορυβώδης, παρεΐστικη εκδοχή ιαπωνικής ταβέρνας, με πιάτα για τη μέση, με μπίρες και κοκτέιλ. Το ράμεν είναι από τα δυνατά χαρτιά. Ζωμός με βάση τη σόγια, βαθύς και πλούσιος, αλλά χωρίς εκείνη τη βαριά λιπαρότητα που σε «ρίχνει» μετά. Αδειάζεις το μπολ χωρίς να το καταλάβεις. Τα νουντλς σωστά, τα toppings ισορροπημένα. Στα ορεκτικά, τα τακογιάκι έρχονται καυτά, μαλακά στο κέντρο, με μια γλυκάλμυρη σάλτσα. Εδώ θα βρείτε ακόμη ιαπωνικά κάρι, τηγανητό κοτόπουλό τύπου karaage και gyoza.

Φαλήρου 36, Κουκάκι, Τ/ 211-00.64.220

Φίλινγκς + More Φίλινγκς: αρτοζαχαροπλαστείο + μπιστρό

Τα σάντουιτς τα φτιάχνουν με δικό τους ψωμί. Φωτογραφία: Άγγελος Γιωτόπουλος

Τα ψητά καρότα είναι… γλύκισμα – τα σερβίρουν με μασκαρπόνε και χοντροκοπανισμένα φουντούκια. Φωτογραφία: Άγγελος Γιωτόπουλος

 

Στο Παγκράτι το γνωρίσαμε, στο Κουκάκι το ξαναβρήκαμε. Και πλέον το Φίλινγκς δεν είναι μόνο ζαχαροπλαστείο. Το «σίκουελ», στο οποίο ο εμπνευστής του, ο chef-patissier Αλέξανδρος Κόνιαρης, συνεργάζεται με τον σεφ Γιώργο Ζαχείλα και τον Βάιο Κορομηλά, είναι διπλής κατεύθυνσης. Το πρωί μπορείς να περάσεις από τον φούρνο (το Φίλινγκς), και να πάρεις στο χέρι καφέ, ένα σάντουιτς με δικό τους ψωμί, ένα κρουασάν φυστίκι, ένα μπαν με καρδάμωμο ή κάποιο άλλο από τα δελεαστικά αρτοσκευάσματα που είναι απλωμένα στη βιτρίνα. Μπορείς και να καθίσεις σε κάποια από τα τραπέζια του διπλανού χώρου (το More Φίλινκς) και να τα συνδυάσεις με όσα βγαίνουν από την κουζίνα – μια βάφλα με τραγανό κοτόπουλο και κίμτσι λόγου χάρη, ή πληθωρικό grilled cheese με πατατόσουπα. Από τις 6 και μετά στη λιτή, χαλαρή σάλα με τη μεγάλη τζαμαρία και το παλιό μωσαϊκό στο πάτωμα με ραπ και hip hop για μουσική υπόκρουση (σε ήπια ένταση, μπορείς άνετα να μιλήσεις), σερβίρεται το βραδινό μενού. Από όσα δοκίμασα στην πρώτη αναγνωριστική, ξεχωρίζω το πυκνό χούμους, με τραγανά, τηγανητά ρεβύθια και pico de gallo, τα πολύ νόστιμα, ψητά στον josper, καρότα που τα σερβίρουν με μια ικανή δόση μασκαρπόνε και χοντροσπασμένα φουντούκια και τα udon noodles με μοσχάρι ραγού (γλώσσα, μάγουλα και ουρά) και κεφαλογραβιέρα· είναι μια διαφορετική βερσιόν μακαρονάδας με κιμά, που παίζοντας σε κόμφορτ ταμπλό βάζει και λίγη Ασία στο παιχνίδι. Στα επιδόρπια η γενναιόδωρα καραμελένια τάρτα με παγωτό αλμυρής καραμέλας και τρούφα κάνει μεγάλο σουξέ από την αρχή και δικαίως. Είναι εθιστική.

Αναστασίου Ζίννη 34, Κουκάκι, Τ/210-9233637

Στο Zappa του Ζαππείου

Φωτογραφία: Άγγελος Γιωτόπουλος

Η lemon pie. Φωτογραφία: Άγγελος Γιωτόπουλος

 

Είχαμε πολλά χρόνια να φάμε από τα χέρια του Χρύσανθου Καραμολέγκου στην Αθήνα. Τώρα που ο σεφ, από τους πιο δημιουργικούς της γενιάς του, ανέλαβε το εστιατόριο του Ζαππείου, έφερε μαζί του μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές του σπεσιαλιτέ, όπως τον πελτέ με το τζίντζερ, το λέμονγκρας και το τσίλι, που έρχεται με φρυγανισμένο ψωμί και ελιές για καλωσόρισμα ή τους φίνους μαρουλοντολμάδες με γαρίδες και καραβίδες σε σάλτσα ζαφοράς και Dry Martini. Έφερε και καινούργια πιάτα στην ίδια φιλοσοφία. Αν βρεθείτε βράδυ στη σάλα με τη μπουαζερί, το μεγάλο μπαρ και τα διαφορετικών μεγεθών φωτιστικά που κρέμονται από το καφασωτό ταβάνι, πάρτε οπωσδήποτε τον κόκορα με τη φρέγκολα, που νοστιμίζει με Pedro Ximenez, κακάο, πορτοκάλι και διάφορα μπαχαρικά. Εμφανίζεται στο τραπέζι σε μαντεμένιο τηγάνι με την πετσούλα του καραμελωμένη και το ζυμαρικό μελωμένο. Αυτά και πολλά ακόμα σερβίρονται από τις 7 μ.μ. και μετά. Από το πρωί μέχρι το απόγευμα, στο εστιατόριο κάθεσαι και για καφέ, brunch ή γλυκό. Την tarte Tatin με τη λεπτή βάση και το παγωτό δάφνη την προτείνω θερμά, το ίδιο και την κλασική lemon pie του σεφ με την τραγανή, βουτυράτη ζύμη, απαλά καψαλισμένη μαρέγκα και παγωτό με κουρκουμά και καφίρ λάιμ που γεμίζει το στόμα σου αρώματα. Σε λίγο καιρό, θα υπάρχουν επιπλέον μεσημεριανές προτάσεις, χρειάζονται νομίζω – είναι στα σκαριά.

Αίγλη Ζαππείου, Τ/214-40.99.800

Amphibian, το νέο εστιατόριο της Στέγης

Το καλοαρτυμένο μοσχάρι ταρτάρ, κεντημένο με ραπανάκι και φυλλαράκια άλυσσου, συνδυάζεται με τραγανή και αφράτη βελγική βάφλα.

Το ράμεν με χέλι ψητό και καπνιστό.

 

Με ένα νέο project επέστρεψε ο Τάσος Μαντής στο εστιατόριο της Στέγης Ιδρύματος Ωνάση. Τα φινετσάτα, εκφραστικά πιάτα τού έχουν χαρίσει πολλές ξεχωριστές γαστρονομικές στιγμές σε όσους αγαπούν το καλό φαγητό. Τόσο εκεί, όταν ο ίδιος χώρος φιλοξενούσε τη Hytra, όσο και στο Soil, το μισελενάτο «από κούνια» εστιατόριο που δημιούργησε μαζί με τον Άλεξ Μουρίδη στο Παγκράτι. Όπως λένε από κοινού, το Amphibian, θέλουν να ενώνει διαφορετικούς κόσμους – casual φαγητό και υψηλή γαστρονομία, γεύσεις της Μεσογείου και του κόσμου, πόλη και φύση, ντόπιους και ξένους επισκέπτες, καλλιτεχνόφιλους και foodies. Κάποια πιάτα παραπέμπουν στο Soil, όπως η γάμπαρη Αμβρακικού με αρώματα εσπεριδοειδών και emulsion από μύδια ή το πολύ νόστιμο, καθησυχαστικό ράμεν με το χέλι, κάποια παίρνουν άλλους δρόμους. Τα περισσότερα μπορούν να μπουν στη μέση και να μοιραστούν. Το φαγητό του Amphibian είναι μια ωραία ευκαιρία να γνωρίσει κανείς μια πιο χαλαρή πλευρά ενός σπουδαίου σεφ· και μπορεί κάλλιστα να συνδυαστεί με μια παράσταση ή μια έκθεση. Αξίζει να δοκιμάσετε το ταρτάρ μόσχου αργής ωρίμανσης με γάρο από μοσχάρι και πούδρα από δαμάσκηνο που έρχεται παρέα με τραγανή βελγική βάφλα σε σχήμα καρδιάς, το γαριδάκι Χάλκης τεμπούρα με ταραμά και τα χειροποίητα ντάμπλινγκ με μοσχάρι σε έναν βαθιάς νοστιμιάς ζωμό – δεν θέλεις να τελειώσουν. Στη λίστα θα βρείτε ενδιαφέροντα κρασιά, αλλά μην παραλείψετε και τα κοκτέιλ των Bespoke Directors, που ταιριάζουν ωραία με την κουζίνα (όχι ότι δεν λειτουργούν μια χαρά και σόλο ή με ένα σνακ). Το Soft Impact, που διάλεξα με τζιν, Disaronno, βούτυρο από τοπιναμπούρ και καραμελωμένο μήλο, πολύ το αγάπησα.

Στέγη Ιδρύματος Ωνάση, Λεωφόρος Α. Συγγρού 107, τηλ. 210 9245401.

Argentina: dry martini, τσιπς και συμπάθεια

Το στιλάτο μπαρ της λεωφόρου Αλεξάνδρας με το high end ηχοσύστημα και τα κρυστάλλινα Martini γεμίζει γρήγορα. Δεν θέλει και πολύ βέβαια –είναι μινιόν ο φωτογενής και επιμελημένος στην κάθε λεπτομέρειά του χώρος. Αν προλάβεις μια θέση στην μπάρα θα περάσεις το βράδυ χαζεύοντας τους μπαρτέντερ εν δράσει από τη μία, και την εντυπωσιακή, αψεντιέρα σε στιλ αρτ ντεκό από την άλλη. Και αν πεινάσεις, έχουν μπόλικα ωραία σνακ για να συνοδεύσεις το ποτό σου, από τσιπς με τρούφα, ντραπαρισμένα με προσούτο, μέχρι συμπαθέστατο μπέργκερ ή πίτσα με ντοματίνι κονφί και μπουράτα. Το Argentina ανοίγει βέβαια και πρωί, σερβίροντας αυγά, σάντουιτς, κέικ και καφέ περιωπής, αφού στην ομάδα του μαγαζιού συμμετέχει και ένας από τους κορυφαίους Έλληνες baristas, o Στέφανος Δωματιώτης.

Πλατεία Αργεντινής Δημοκρατίας 16, Nεάπολη, Τ/ 211-00.86.557

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Πηγή: gastronomos.gr