08 Δεκ Τα παρεΐστικα: 10 αληθινά στέκια σε γειτονιές της Αθήνας
Δεν είναι ακριβώς είδος μαγαζιού· είναι αίσθηση. Παρεΐστικα είναι τα χαλαρά, απροσποίητα μαγαζιά που δεν «καίγονται» αν τρεντάρουν στα σόσιαλ. Που δουλεύουν χαμηλοφώνως, που έχουν απλά, καλά πράγματα και φιλικές τιμές. Τα μαγαζιά στα οποία θα αποφασίσετε να πάτε ομοφώνως, χωρίς πολλά πολλά – κι αν στην πορεία προστεθεί ένας ή δύο ακόμη στο τραπέζι, κανένα πρόβλημα, όλοι οι καλοί χωράνε. Κάθεσαι όπως είσαι, χωρίς πόζα, χωρίς άγχος, με εκείνη την άνεση που προσφέρουν μόνο τα οικεία πράγματα. Το παρεΐστικο μαγαζί είναι περιποιημένο και… νόστιμο, αλλά δεν είναι κατ’ ανάγκη το πιο «ψαγμένο» (σίγουρα, δεν είναι αλλοπαρμένο), το πιο ινσταγκραμικό, ούτε εκείνο με τη μεγαλύτερη λίστα κρασιών. Είναι το μέρος όπου θα σας προτείνουν τα «σιγουράκια» του καταλόγου της ημέρας· όπου τα πιάτα μπαίνουν στη μέση χωρίς να το κανονίσει κανείς και η κουβέντα κυλάει αβίαστα. Είναι εκεί όπου ο χρόνος επιβραδύνεται, τα κινητά μένουν στην άκρη, και όσο γεμίζουν τα ποτήρια, κανείς δεν βιάζεται να φύγει. Παρεΐστικο δεν σημαίνει απλώς φιλόξενο. Σημαίνει ότι, για λίγες ώρες, νιώθεις πως ανήκεις.
Μαύρος Γάτος: ξεχωρίζει ανάμεσα στις νεοταβέρνες
- Πολέμωνος 4, Παγκράτι, Τ/210-72.36.903
Φωτογραφία: Άγγελος Γιωτόπουλος
Στο Παγκράτι, σε μια γειτονιά που έχει γεμίσει με γαστρομπιστρό και νεοταβέρνες, ο Μαύρος Γάτος μάς σηκώνει φιλικά την ουρά του. Από το 1963, το μαγαζί έχει αλλάξει διεύθυνση, αλλά όχι χαρακτήρα. Ο Γιάννης Μάνθος και η Βασιλική Κολεζόη, που το ανέλαβαν το 2011, διατηρούν την ταυτότητα της κλασικής ελληνικής ταβέρνας: κρέας καλής ποιότητας ψημένο στα κάρβουνα. Τα αρνιά έρχονται από τη Βόνιτσα, την Παραμυθιά και τη Μυτιλήνη, τα μοσχάρια από τις Σέρρες και τον Όλυμπο. Η κυρία Παναγιώτα φτιάχνει τα μαγειρευτά της ημέρας, οι λαχανοντολμάδες είναι η σπεσιαλιτέ της. Η Βασιλική σερβίρει, ενώ ο Γιάννης και ο Νίκος ψήνουν τα κρεατικά. Το συκώτι σε μπόλια, κομμένο σαν ταλιάτα, σερβίρεται με αλάτι, πιπέρι και σκορδόλαδο και είναι όνειρο. Η κάβα τους μετράει 60 ετικέτες από τον ελληνικό και τον διεθνή αμπελώνα. Δεν υπάρχει κάτι «μοντέρνο» στον Μαύρο Γάτο. Υπάρχει μόνο η ουσία: ένα τραπέζι που γεμίζει ξανά και ξανά με νόστιμα πιάτα.
Alouatou: το απροοσποίητο μπιστρό των Εξαρχείων
- Ασκληπιού 87, Εξάρχεια, Τ/694-29.33.506
Φωτογραφία: Χριστίνα Γεωργιάδου
Το βράδυ, ο νέος φούρνος των Εξαρχείων μετατρέπεται σε ένα μικρό μπιστρό ιδανικό για τσιμπολόγημα με φίλους. Στο μενού βρίσκουμε πιάτα φτιαγμένα με ελληνικά προϊόντα αλλά η έμπνευση για τις συνταγές είναι διεθνής: σαλάτα με αμπελοφάσουλα, πεπόνι τουρσί και «νερό» άνηθου, κολοκυθάκια στα κάρβουνα, στήρα φρικασέ, μοσχαρίσιο ταρτάρ που θυμίζει σουτζουκάκια, αλλά και κολιό με κρέμα τοπιναμπούρ και σάλτσα σόγιας με τσίλι. Η λίστα κρασιών που έχει επιμεληθεί ο Στέφανος Κουρής (ένας από τους ιδιοκτήτες) είναι μικρή αλλά προσεγμένη, με περίπου 18 ετικέτες από τον ελληνικό αμπελώνα — Σαντορίνη, Βόρεια Ελλάδα, Σάμο, Σύρο. Στη λίστα υπάρχουν και κοκτέιλ, το άλλο πάθος του Στέφανου, που τα ετοιμάζει ο ίδιος.
Morgan All Jeans: στο Μεταξουργείο για μεζέδες με φίλους
- Οδυσσέως 16, Μεταξουργείο, Τ/6978-08.1309
Φωτογραφία: Σοφία Παπαστράτη
Η ρετρό πινακίδα του μαγαζιού –από το 1980– παραπέμπει στο κατάστημα που στεγαζόταν άλλοτε στον ίδιο χώρο: Morgan All Jeans. Η περιοχή ήταν γεμάτη με τέτοια μαγαζιά μέχρι τα τέλη του ’90, αλλά έπειτα υποβαθμίστηκε και ερήμωσε. Όταν ο Σπύρος Καποδίστριας ήρθε εδώ, το 2018, φύτεψε νέα φυτά και διατήρησε τον εξωτικό φοίνικα-στολίδι για τον πεζόδρομο. Και οι μεζέδες όμως έχουν την προσωπική του ματιά. Κοκκινιστή προβατίνα με παπαρδέλες, ντάκος, παστουρμαδόπιτα με χειροποίητο φύλλο, ντολμαδάκια και ζουμερά ρεβύθια με μελιτζάνες είναι μερικά από τα πιάτα που σερβίρει. Τα μπαχαρικά προέρχονται από τα μπαχαράδικα της Ευριπίδου, το ελαιόλαδο είναι από την Ηλεία και τα λαχανικά εποχής. Το μεζεδοπωλείο προσελκύει φοιτητές, κατοίκους της γειτονιάς, καλλιτέχνες από τα γύρω θέατρα και τουρίστες. Η γειτονιά γύρω από την πλατεία Μεταξουργειου, με τη γνωστή μαρμάρινη κρήνη της από το 1853, αποτελεί το ιδανικό φόντο.
Πεζούλας: το ψαροστέκι της παρέας
- Πεισιστράτου 11, Καλλιθέα, Τ/210-94.22.684
Φωτογραφία: Σοφία Παπαστράτη
Διατηρεί την απλότητα και την αίσθηση κουτουκιού που μας ταξιδεύει στις εποχές που μαζεύονταν εκεί οι μεγάλοι λαϊκοί τραγουδιστές. Η ψαρόσουπα έχει ακόμη την ψήφο των μερακλήδων και πολλοί έρχονται μόνο και μόνο γι’ αυτή. Στο μενού έχουν προστεθεί και κάποια πιάτα πιο μοντέρνα, όπως το λαβράκι καρπάτσιο και το σεβίτσε τσιπούρας, που κάπως μας βγάζουν από την ατμόσφαιρα της παραδοσιακής ψαροταβέρνας. Τα ψάρια είναι πάντα ημέρας, (από τη Χαλκίδα, τη Βαρβάκειο, την ψαραγορά του Ρέντη) και πάντα μας καλούν στην κουζίνα για να διαλέξουμε αυτό που θέλουμε να μας ψήσουν. Δοκιμάστε τις ψητές καραβίδες, τη φάβα με καπνιστό χέλι, το χταπόδι με σταμναγκάθι και τα τηγανητά μπαρμπουνάκια. Στην κάβα τους έχουν εμφιαλωμένα ελληνικά κρασιά, περίπου 14 ετικέτες.
Δίπορτο: ρεβυθάδα ακόμη και για πρωινό
- Σωκράτους 9 και Θεάτρου, Ομόνοια, Τ/210-32.11.463
Φωτογραφία: Μαρίνα Πετρίδου
Υπάρχει ένα κόλπο για να ζήσεις το Δίπορτο όπως ήταν πριν καταλήξει σε κάθε ινσταγκραμική foodie λίστα: να πας πρωί. Από τις 11:00 ανοίγει η κουζίνα του κυρ Μήτσου, αλλά κι αν φτάσεις νωρίτερα, το μαγαζί λειτουργεί και πάντα θα βρει κάτι να σου σερβίρει. Το σήμα κατατεθέν είναι η αχνιστή ρεβυθάδα, που έρχεται στο τραπέζι με το στρωμένο λαδόχαρτο· ζεστή, πυκνή και γεμάτη νοστιμιά, δίπλα μια σαλάτα με χοντροκομμένα λαχανικά και ελιές. Είναι το πιάτο που μένει ίδιο εδώ και δεκαετίες, αναπόσπαστο κομμάτι του μαγαζιού.
Το κουτούκι του Αντώνη: σπιτική ατμοσφαιρά και νοστιμιές
- Αργυροκάστρου 26, Κοκκινιά, Τ/210-49.24.338
Φωτογραφία: Άγγελος Γιωτόπουλος
Στο κουτούκι του Αντώνη νιώθεις σαν να μπαίνεις στο σπίτι τους από την πρώτη στιγμή. Τη ζεστασιά και την αμεσότητα με την οποία σε καλωσορίζουν δύσκολα τη βρίσκεις σε αντίστοιχα μαγαζιά. Κάθεσαι στο τραπέζι και θαυμάζεις την ιδιαίτερη διακόσμηση: παλιά ενθύμια, έπιπλα-αντίκες, αναμνηστικά και οικογενειακά κειμήλια. Όταν χορτάσει το μάτι, έρχεται το φαγητό. Εδώ σερβίρουν παϊδάκι γάλακτος από τη Λέσβο, τόσο λεπτοκομμένο και τέλεια ψημένο, που δύσκολα συγκρίνεται με άλλο στην Αθήνα. Το συνοδεύεις με χερίσιες τηγανητές πατάτες και σπιτική τυροκαυτερή και δεν θέλεις τίποτα άλλο.
Ευλαλία: γεύσεις από το παρεΐστικο Παγκράτι
- Φρύνωνος 10, Παγκράτι, Τ/210-75.65.871
Φωτογραφία: Άσπα Κουλύρα
Σε έναν πλατύ πεζοδρόμιο της Φρύνωνος έχει βγάλει τραπέζια το Ευλαλία, που στεγάζεται σε ένα παλιό νεοκλασικό, το οποίο οι ιδιοκτήτες έχουν διακοσμήσει με ρετρό αισθητική. Έχουν βάψει ολόκληρο το κτίριο σε χρώμα ροζ, που κάνει τέλεια αντίθεση με τις κόκκινες καρέκλες. Η πινακίδα που γράφει «Ευλαλία Λογιστικά και κάτι ψιλά» ανήκει στο λογιστικό γραφείο που για χρόνια λειτουργούσε στο σημείο. Το μεζεδοπωλείο είναι ιδανικό για έξοδο μετά το γραφείο, αρκεί να βρείτε να καθίσετε, μια και όσο περνάει η ώρα γεμίζει. Θα απολαύσετε καλοφτιαγμένα μεζεδάκια, κρητική ρακή και μπίρες. Ο ντάκος με τη γλυκιά ντομάτα και τη φρέσκια μυζήθρα θα ξεκινήσει ιδανικά το τσιμπολόγημα. Συνεχίστε με τα μαρινάτα μπαρμπουνάκια, έναν ιδιαίτερο μεζέ που κάνουν οι ίδιοι, και μην παραλείψετε τα χοιρινά μπριζολάκια –είναι καλοψημένα και ζουμερά– και τα ιδιαίτερα τυριά, όπως το καπνιστό βολάκι Σύρου.
Ζωοδόχος Πηγή: κάνει τα Καμίνια προορισμό
- Κατσούλη Ιωάννη 77, Καμίνια, Τ/210-48.14.438
Φωτογραφία: Δημήτρης Βλάικος
Στο οινομαγειρείον που ανοίγει το βραδάκι μετά τις 8 απολαμβάνουμε χαλαρές βραδιές στην αυλή ή στα στα λιγοστά τραπεζάκια στο πεζοδρόμιο ή στη μικρή εσωτερική σάλα. Τρώμε καλομαγειρεμένα σπιτικά φαγητά. Αν πάτε, να δοκιμάσετε οπωσδήποτε το «λιβανέζικο», που είναι ένας πολύ νόστιμος μεζές: πιτάκια αραβικά γεμισμένα με μπαχαράτο κιμά, σερβιρισμένα με φρέσκια ντομάτα, γιαούρτι και μαϊντανό. Από τα ψητά αξίζει το κεμπάπ, γευστικό και κάπως πιο ελαφρύ από ό,τι σε άλλα μαγαζιά. Και το συκώτι είναι πολύ μαλακό. Σχεδόν λιώνει στο στόμα και συνοδεύεται με μια πορτοκαλένια σάλτσα μουστάρδας.
Doner Tzh: ειλικρίνεια στα υλικά
- Αιγαίου και Βιζυηνού 2, Νέα Σμύρνη, Τ/210-93.10.411
Φωτογραφία: Μιχάλης Παππάς
Ο Γιλμάζ και η Σουλτάν άνοιξαν την ταβέρνα τους στη Νέα Σμύρνη πριν τρία χρόνια. Φημίζονται για το ντονέρ που ψήνεται σε «ντονέρ μεκάν» με ξύλα, τα μαντί γεμίζονται με μοσχαρίσιο-αρνίσιο κιμά και σερβίρονται με γιαούρτι, βούτυρο, δυόσμο και καυτερές πιπεριές. Δυνατό το πιλάφι με φρέσκο βούτυρο και τα αρνίσια φιλετάκια, ιδιαίτερη η μελιτζανοσαλάτα με ταχίνι και γιαούρτι. Στο τέλος, σερβίρουν ένα πληθωρικό γλυκό κάτι ανάμεσα σε γαλακτομπούρεκο και κιουνεφέ. Ο Γιλμάζ μαγειρεύει αδιάκοπα, αλλά βρίσκει χρόνο να μιλήσει με τους πελάτες ή να τους δείξει πώς ψήνει τις λαβάς.
ΦΙΤΑ: στον Νέο Κόσμο για φαγητό με ουσία
- Ντουρμ 1, Νέος Κόσμος, Τ/211-41.48.624
Το ΦΙΤΑ παραμένει ένα από τα πιο αυθεντικά σημεία του Νέου Κόσμου. Ένα μαγαζί που δεν φωνάζει, δεν επιδεικνύεται και δεν προσπαθεί να πείσει κανέναν. Ο Δημήτρης Δημητριάδης μαγειρεύει απλά και καθαρά, με βάση την εποχή και τα υλικά που έχει στα χέρια του. Η αίσθηση είναι οικεία, σχεδόν σπιτική, σαν να κάθεσαι σε φιλικό τραπέζι όπου όλα κυλούν φυσικά — χωρίς υπερβολές, μόνο με ουσία. Κατά καιρούς έχουμε δοκιμάσει εξαιρετικά πιάτα όπως, γιουβαρλάκια σαν λαχανοντολάδες με ψημένο λάχανο και μεταξένιο αυγολέμονο, τη ζουμερή κατσικομακαρονάδα, τα σουγάνια αλλά και το κατσαρολάτο μοσχάρι με τις γκόκλιες.
Πηγή: gastronomos.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια