Η Τύμφη τον χειμώνα: Η εμπειρία ανάβασης στον χιονισμένο ορεινό όγκο της Ηπείρου

Η Τύμφη τον χειμώνα: Η εμπειρία ανάβασης στον χιονισμένο ορεινό όγκο της Ηπείρου

Γεωμορφολογία που εντυπωσιάζει, άγριες και τραχιές ορθοπλαγιές, ξακουστή και μεγαλειώδης όψη, και αυθεντικός ορεινός χαρακτήρας. Ένας συνδυασμός λέξεων και εικόνων που αποτυπώνουν την ουσία του έκτου μεγαλύτερου βουνού της Ελλάδας, το οποίο διαμορφώθηκε από τις δυνάμεις της φύσης εδώ και εκατομμύρια χρόνια.

Το όρος Τύμφη υπήρξε η πρώτη μου «ορειβατική εμπειρία», η αρχική μου επαφή με τη γοητεία του βουνού. Ήταν εκείνη η στιγμή που μου αποκάλυψε έναν εντυπωσιακό, ανεξερεύνητο κόσμο, χαρίζοντάς μου την απερίγραπτη αίσθηση της απόλυτης ελευθερίας που προσφέρει η απεραντοσύνη του τοπίου.

«Πύργοι» της Αστράκας

Περνώντας τη γέφυρα του Βοϊδομάτη, την Αρίστη και τον ελικοειδή δρόμο, γνωστό στους ντόπιους ως «καγκέλια», με τις παρατεταμένες στροφές, μένουμε έκθαμβοι από την καρτποσταλική ομορφιά των φημισμένων Ζαγοροχωρίων. Οι Πύργοι της Αστράκας υψώνονται επιβλητικά, οριοθετώντας το φωτογραφικό πλαίσιο. Το Πάπιγκο, Μικρό και Μεγάλο, φωλιάζει περίτεχνα στις λιθόστρωτες γειτονιές του, σαν να έχει σκαρφαλώσει προσεκτικά σε ένα πέτρινο σκαλοπάτι του βουνού. Η νύχτα αρχίζει να πέφτει, οι σκιές να διαλύονται, και το βουνό, αιώνιος σιωπηλός μάρτυρας, σμίγει με τις φιγούρες των Ζαγορίτικων σπιτιών. Η απουσία φωτορύπανσης αναδεικνύει τους σχηματισμούς των αστεριών, που λάμπουν ξεκάθαρα στον ουρανό. Το θέαμα είναι σχεδόν παραπλανητικό, καθώς δυσκολεύει τη διάκριση ανάμεσα στα παλιά αρχοντικά και το ασβεστολιθικό πέτρωμα της Γκαμήλας. Γκρίζες αποχρώσεις, πέτρα, μυρωδιές από τζάκια και φρεσκοσπασμένα καρύδια, ήχοι κουκουβάγιας και η εκκωφαντική ηρεμία του τόπου συνθέτουν μια εμπειρία που καθηλώνει. Κάθε λεπτό γεμίζει με μια αίσθηση που ηρεμεί το νου και ξυπνά ιδέες.

Στα δρομάκια του χωριού με θέα τις πλαγιές/Photo: Shutterstock
Mικρό Πάπιγκο/Photo: Shutterstock

 

 

 

 

 

 

 

 

Πηγή: travel.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια

Ανάρτηση σχολίου