Πρέσπες: Μια περιήγηση στην ομορφιά των λιμνών

14 Ιαν Πρέσπες: Μια περιήγηση στην ομορφιά των λιμνών

Σπάνιας ομορφιάς, πλούσια σε χλωρίδα και πανίδα, ιστορικά σημαντική αλλά και σύνορο το οποίο συνδέει την Ελλάδα με τη Βόρεια Μακεδονία και την Αλβανία, η περιοχή των Πρεσπών είναι ένας πολύτιμος προορισμός.

Συννεφιασμένη είναι η μέρα ακόμη καθώς στη διαδρομή προς τις λίμνες των Πρεσπών από το σημείο εκκίνησης κοντά στη Φλώρινα, κάποιες εργασίες στην κεντρική οδό στέλνουν τα οχήματα για λίγα χιλιόμετρα σε μια παράκαμψη μέσα στους πυκνόφυτους λόφους και τα υψώματα. Στον Ακρίτα, το κτίριο του δημοτικού σχολείου καθώς και κάποιες μονοκατοικίες, αφημένες πια στη φθορά του χρόνου και της εγκατάλειψης, μαρτυρούν μια, κάποτε, ακμάζουσα περιοχή. Ένα αγροτικό όχημα καθώς και μια καμινάδα σε λειτουργία, είναι οι μόνες ενδείξεις ανθρώπινης παρουσίας στο χωριό, νωρίς το πρωί. Καθώς το αυτοκίνητο στρίβει εναλλάξ στο φιδωτό δρόμο για να συναντήσει ξανά την κεντρική οδό Ε86 προς το Πισοδέρι, το περιβάλλον μοιάζει να είναι σχεδόν παρθένο, μοναδικό προνόμιο της απομόνωσης.

Ο κεντρικός δρόμος είναι καλός, σε κάποια σημεία φρεσκοστρωμένος και σωστά διαγραμμισμένος καθώς αρχίζει να κατηφορίζει προς την περιοχή των λιμνών. Τα τελεφερίκ του χιονοδρομικού κέντρου Βίγλας-Πισοδερίου χάνονται ψηλά, ανάμεσα στα πυκνά δάση της περιοχής. Ξενώνες και κάποιες ταβέρνες είναι έτοιμα για τους επισκέπτες που θέλουν είτε να γλιστρήσουν στο χιόνι είτε να απολαύσουν αποδράσεις χειμερινές στο συνδυασμό βουνό-λίμνη.

Πισοδέρι – Αγία Παρασκευή/Photo: Nίκος Κόκκας

Στο χωριό Ακρίτας/Photo: Nίκος Κόκκας

Στον Ακρίτα, το κτίριο του δημοτικού σχολείου/Photo: Νίκος Κόκκας

Στο χωριό Ακρίτας/Photo: Nίκος Κόκκας

 

Η κάθοδος προς τις λίμνες Πρεσπών γεμίζει με την εικόνα τους, η υγρή επιφάνειά τους αντανακλά τις καιρικές συνθήκες κάθε εποχής ξεχωριστά δημιουργώντας έναν πολύμορφο καμβά. Στο χωριό Καλλιθέα, το σχετικά νέο Μουσείο ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΔΣΕ υπενθυμίζει στους επισκέπτες τη βίαιη εποχή του εμφυλίου πολέμου στις Πρέσπες, σε μια περιοχή η οποία στο ιστορικό βάθος των αιώνων, άλλαζε διαρκώς χέρια, κυβερνήτες και πληθυσμούς. Έχοντας τις λίμνες στα αριστερά, οδηγώντας ανάμεσα σε απέραντες εκτάσεις με τις διάσημες καλλιέργειες φασολιών, συναντώντας τη σήμανση του ευρωπαϊκού πεζοπορικού μονοπατιού Ε6, φτάνω στον Άγιο Γερμανό, ένα χωριό όμορφο, σχετικά ζωντανό και με σημάδια παντού μιας πρόσφατης ευημερίας.

Ο Στέργιος Νόνας/Photo: Νίκος Κόκκας

Φασόλια στο χωριό Λαιμός, κατάστημα Στέργιου Νόνα/Photo: Nίκος Κόκκας

Ποικιλίες φασολιών στο κατάστημα του Στέργιου Νόνα/Photo: Nίκος Κόκκας

Το μονοπάτι Ε6 στις Πρέσπες και φασολιές/Photo: Nίκος Κόκκας

 

Πινακίδες από παντοπωλεία που δε λειτουργούν πια, διώροφες κατοικίες προσεγμένες και καλαίσθητες αλλά και η εκκλησία του Αγίου Γερμανού με τις υπέροχες τοιχογραφίες, μαζί με τους ξενώνες αλλά και τις προτάσεις φαγητού, κάνουν τον Άγιο Γερμανό προορισμό για τους επισκέπτες της περιοχής των λιμνών. Ολόκληρο το χωριό μοιάζει με ιστορικό-.λαογραφικό μουσείο, μάρτυρας της οικονομικής ανάπτυξης που βίωσε αλλά και της, πολύ συχνής πια, μετακίνησης του πληθυσμού προς τις πόλεις. Παίρνοντας το δρόμο προς τις όχθες των λιμνών, αφήνω τον Στέργιο Νόνα, παραγωγό τοπικών προϊόντων, οσπρίων αλλά και βοτάνων, να με ξεναγήσει στις διαφορετικές ποικιλίες τους, μέσα στο πολύ όμορφο κατάστημά του στον Λαιμό.

Αγναντεύοντας τη Μεγάλη Πρέσπα από το σημείο θέας κοντά στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου/Photo: Νίκος Κόκκας

Η εκκλησία του Αγίου Γερμανού/Photo: Nίκος Κόκκας

H εκκλησία του Αγίου Γερμανού με τις υπέροχες τοιχογραφίες/Photo: Nίκος Κόκκας

Η θέα προς τη γέφυρα που συνδέει τον Άγιο Αχίλλειο με τη στεριά/Photo: Νίκος Κόκκας

 

Η στενή λωρίδα γης, χωρίζει τη Μεγάλη Πρέσπα στα δεξιά από τις όχθες της Μικρής Πρέσπας στα αριστερά. Η Ελλάδα κατέχει το μικρότερο μέρος της Μεγάλης Πρέσπας, καθώς τη μοιράζεται με τις γείτονες Αλβανία και Βόρεια Μακεδονία. Και οι τρεις χώρες έχουν ανακηρύξει την περιοχή των λιμνών σε Εθνικά Πάρκα για την προστασία της σπάνιας χλωρίδας και πανίδας τους. Εδώ ζουν περισσότερα από 40 είδη θηλαστικών, περίπου 260 είδη πτηνών, ανάμεσά τους ο Ροδοπελεκάνος και ο σπάνιος Αργυροπελεκάνος, αμφίβια, ερπετά αλλά και 23 είδη ψαριών από τα οποία τα 9 είναι ενδημικά, δηλαδή τα συναντούμε μόνο εδώ. Μαζί με την πλούσια πανίδα, η περιοχή των Πρεσπών με την πλούσια βιοποικιλότητά της, συντηρεί και τρέφει τον τοπικό πληθυσμό. Η γεωργία, η κτηνοτροφία και η αλιεία αλλά τελευταία και η τουριστική ανάπτυξη είναι οι βασικές ενασχολήσεις των κατοίκων της περιοχής.

Μικρολίμνη Μικρής Πρέσπας/Photo: Nίκος Κόκκας

Στη Μικρή Πρέσπα, κοντά στον Άγιο Αχίλλειο/Photo: Νίκος Κόκκας

Ο Ανδρέας και η Σοφία Γράτσου, Μικρολίμνη Μικρής Πρέσπας/Photo: Nίκος Κόκκας

Στο χωριό Ψαράδες/Photo: Νίκος Κόκκας

Στο λιμανάκι της Μικρολίμνης η Σοφία Γράτσου κρατά γριβάδι/Phοto: Nίκος Κόκκας

 

Στο χωριό Ψαράδες, σε έναν φυσικό κόλπο της Μεγάλης Πρέσπας, η τουριστική ανάπτυξη είναι εμφανής με την πρώτη ματιά. Καφέ, ταβέρνες, παντοπωλεία αλλά και οργανωμένες βαρκάδες στη λίμνη για παρατήρηση πτηνών καθώς και για επίσκεψη στις γειτονικές σκήτες της Παναγίας Γλυκοφιλούσας και της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, μπερδεύονται αρμονικά με το χλοερό λιβάδι που καταλήγει στο νερό και φιλοξενεί κοπάδια βοοειδών. Από την άλλη πλευρά, πίσω από το λόφο, ξεκινά η κατά πολύ μικρότερη αλλά ομορφότερη Μικρή Πρέσπα, γεμάτη καλαμιές στις όχθες της οι οποίες λικνίζονται με κάθε αφορμή, είτε το φύσημα του ανέμου είτε τον ελαφρύ κυματισμό των υδάτων. Στην είσοδο της, σχετικά καινούριας, πλωτής γέφυρας που συνδέει τη στεριά με το νησάκι του Αγίου Αχιλλείου, βρίσκονται διάφοροι υπομονετικοί μικροπωλητές φασολιών αλλά και άλλων ντόπιων προϊόντων, συντηρώντας μια παράδοση γενεών μέσα στις δεκαετίες.

Στις όχθες της Μικρής Πρέσπας/Photo: Νίκος Κόκκας

Κυνόροδο/Photo: Νίκος Κόκκας

Μανιτάρια στις όχθες της λίμνης/Photo: Νίκος Κόκκας

Το λιβάδι και το λιμανάκι στο χωριό Ψαράδες/Photo: Νίκος Κόκκας

 

Μόνο ποδήλατα επιτρέπονται κατά μήκος της γέφυρας, εκτός από τους πεζούς. Το κούνημα των πλωτών κομματιών της μεταλλικής κατασκευής, ξενίζει για λίγο στην αρχή. Η ησυχία τονίζει τους ήχους των πτηνών που ζουν εδώ, το κρώξιμό τους φανερώνει τις κρυψώνες τους μέσα στις καλαμιές. Η γέφυρα έχει διευκολύνει τους κατοίκους του νησιού αλλά και τους επισκέπτες, αφού, μέχρι να συναρμολογηθεί, η μετάβαση γίνονταν με βαρκάκια, κάτι δύσκολο κάποιες ημέρες του χειμώνα.

Συγκομιδή φασολιών/Photo: Nίκος Κόκκας

Συγκομιδή φασολιών/Photo: Nίκος Κόκκας

Ποικιλίες από φασόλια χάντρες – Kατάστημα Στέργιου Νόνα/Photo: Νίκος Κόκκας

Κτήριο στον Άγιο Γερμανό/Photo: Nίκος Κόκκας

 

Το νησάκι του Αγίου Αχιλλείου φιλοξενεί τα απομεινάρια των εκκλησιών της Βασιλικής Αγίου Αχιλλείου, της Βασιλικής των 12 Αποστόλων, της Μονής της Παναγίας Πορφύρας, της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου και της εκκλησίας του Αγίου Δημητρίου. Το νησί είναι το δεύτερο κατοικημένο νησί σε λίμνη στην Ελλάδα μαζί με το νησί στη λίμνη των Ιωαννίνων. Η θέα από το ψηλότερο σημείο του προσφέρει πανοραμική περιγραφή της Μικρής Πρέσπας και της ομορφιάς της.

Η γέφυρα που οδηγεί στο νησάκι/Photo: Nίκος Κόκκας

Στο δάσος κοντά στις Πρέσπες/Photo: Nίκος Κόκκας

Μικρή Πρέσπα/Photo: Nίκος Κόκκας

Τα απομεινάρια της Βασιλικής Αγίου Αχιλλείου/Photo: Nίκος Κόκκας

 

Η πολύ ευχάριστη και εύκολη περιήγηση στην περιοχή των Πρεσπών, καταλήγει στην παραλίμνια Μικρολίμνη, στη νότια πλευρά της Μικρής Πρέσπας για γριβάδι τηγανιτό αλλά και για μεζέδες τοπικούς με έμφαση στα όσπρια αλλά και στις πιπεριές Φλωρίνης στο «Σπιτικό της Λουκίας». Το τελευταίο φως της ημέρας δίνει τη θέση του στις φιλικές κουβέντες με τους λιγοστούς ντόπιους αλλά και επισκέπτες της ταβέρνας, επιβεβαιώνοντας για ακόμη μια φορά τη ζεστασιά στη συμπεριφορά αλλά και στη διάθεση των ταξιδιωτών αλλά και του κάθε υπερήφανου οικοδεσπότη.

Πηγή: travel.gr