Πόρτο Χέλι: Το δημοφιλές θέρετρο της Αργολίδας, προορισμός για luxury διακοπές

Πόρτο Χέλι: Το δημοφιλές θέρετρο της Αργολίδας, προορισμός για luxury διακοπές

Το Πόρτο Χέλι αναπαύεται μέσα στον προστατευμένο όρμο του και φλερτάρει με την άνοιξη. Ένας κλειστός δασωμένος όρμος με γαλήνια νερά. Τα πανιά των ιστιοπλοϊκών, λευκά στίγματα σε μπλε καμβά. Βαμμένο λευκό και γαλάζιο, το εκκλησάκι της Ευαγγελίστριας στολίζει την μία πλευρά του λιμανιού. Όταν τα φώτα ανάβουν όλος ο παραθαλάσσιος μικρόκοσμος αντανακλά τον εαυτό του στα αρυτίδωτα νερά.

Αρχές της άνοιξης στο Πόρτο Χέλι. To δημοφιλές θέρετρο της Αργολίδας περιμένει το καλοκαίρι και προετοιμάζεται. Οι τελευταίοι επισκέπτες του Σαββατοκύριακου απολαμβάνουν τη λιακάδα πίνοντας καφέ και τρώγοντας στον μικρό πεζόδρομο με θέα στη θάλασσα. Οι ρυθμοί είναι χαλαροί, τίποτα δεν θυμίζει την επερχόμενη πολιορκία που θα κάνουν σε λίγο καιρό επισκέπτες από όλο τον κόσμο καταφθάνοντας δια ξηράς και θαλάσσης. Χάρη στο ασφαλές τουριστικό καταφύγιο σκαφών με τις πλωτές εξέδρες, τα ιστιοπλοϊκά και τα γιοτ αυξάνονται και πληθύνονται κάθε χρόνο.

Εφοπλιστές, επώνυμοι και VIPs κρύβονται στα μεγάλα κτήματα όπου έχουν κτιστεί οι πολυτελείς βίλες τους. Υψώνουν τείχη και διεκδικούν για τον εαυτό τους τις δαντελωτές ακτές της χερσονήσου νότια και ανατολικά από το Πόρτο Χέλι. Οι υπόλοιποι θα αρκεστούν σε όσες παραλίες εξακολουθούν να είναι προσβάσιμες, ή θα νοικιάσουν φουσκωτά και μικρά σκάφη για να περιπλεύσουν τα παράλια και να δουν από κοντά το νησάκι της Χινίτσας.

Άγιος Αιμιλιανός/Photo: Περικλής Μεράκος

Πόρτο Χέλι/Photo: Περικλής Μεράκος

Η αρχαία πόλη των Αλιέων

Το ασφαλές λιμάνι Porto Bizatο (ή Eel Harbor) όπως το έλεγαν οι Ιταλοί τον 18ο αιώνα, ήταν ένα από τα 6 της Πελοποννήσου που καταχωρήθηκαν στους ενετικούς χάρτες ήδη από το 1692. Ωστόσο, η ιστορία της περιοχής όπου βρίσκεται το Πόρτο Χέλι μας ταξιδεύει πολύ πιο πίσω στο παρελθόν, μέχρι την Πρωτοελλαδική περίοδο. Τότε θεωρείται πως υπήρξε η πρώτη εγκατάσταση στη νότια πλευρά του κόλπου, απέναντι από τον σημερινό οικισμό. Πολύ αργότερα, στα τέλη του 7ου αι. π.Χ., ιδρύθηκε η ισχυρή αρχαία πόλη των Αλιέων που άκμασε από το 600-300 π.Χ.

Η ακρόπολή της βρισκόταν στην κορυφή του λόφου στη θέση Καστράκι και η πόλη εκτεινόταν στις πλαγιές του και στον γειτονικό λόφο. Την περιέβαλλε κυκλικό τείχος σχεδόν 2 χιλιόμετρα με πύργους. Στο εσωτερικό της βρέθηκαν κατάλοιπα τουλάχιστον 20 οικιών, βιοτεχνικές εγκαταστάσεις και θρησκευτικό κέντρο. Εξαιτίας της μεταβολής των επιπέδων της θάλασσας, στην Ύστερη Αρχαιότητα το βόρειο άκρο της πόλης βυθίστηκε. Οι περιοχές εκτός του τείχους που ερευνήθηκαν από τους αρχαιολόγους περιλαμβάνουν ένα ιερό του Απόλλωνα που ήταν σε χρήση ήδη από τον 7ο αι. π.Χ. Είναι και αυτό βυθισμένο στον όρμο του Πορτοχελίου.

Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι το όνομά της η πόλη το πήρε από την ενασχόληση των κατοίκων της με το ψάρεμα. Παράλληλα, μάζευαν και επεξεργάζονταν κοχύλια από τα οποία έβγαινε η φημισμένη πορφυρή βαφή -η λεγόμενη «βασιλική βαφή», με χρώμα κόκκινο έως ιώδες. Τα κοχύλια τα μετέφεραν στη γειτονική Ερμιόνη στο «πορφυρείο» της οποίας γινόταν επεξεργασία και βαφή νημάτων και υφασμάτων.

 

 

 

 

 

 

Πηγή: travel.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια

Ανάρτηση σχολίου