Στη βόρεια πόλη της Έδεσσας κυριαρχεί μια υδάτινη παρουσία με τους μαγικούς καταρράκτες και τα ρυάκια να αποτελούν το σήμα κατατεθέν της. Βρίσκεται στην κεντρική περιοχή της Μακεδονίας της Ελλάδας, η Έδεσσα διαθέτει δώδεκα καταρράκτες που φέρνουν μια έντονη αίσθηση της φύσης στην πόλη και τα τρεχούμενα νερά εμπλουτίζουν το περιβάλλον της πόλης με πολύχρωμα λουλούδια και υπέροχα αρώματα.
Η Έδεσσα έχει συνδεθεί από καιρό με την ετικέτα « Πόλη του Νερού » που χρησιμοποιείται συχνά για να περιγράψει τον τόπο. Πράγματι, το αρχαίο σλαβικό του όνομα, Voden, σημαίνει ακριβώς αυτό. Σήμερα, μόνο δύο από τους δώδεκα καταρράκτες της Έδεσσας είναι προσβάσιμοι – ο καταρράκτης Καράνου ύψους 70 μέτρων, το στολίδι στο στέμμα της πόλης και, λίγο πιο κάτω, ο καταρράκτης Διπλός . Το νερό τους πηγάζει από το όρος Καϊμακτσαλάν , το τρίτο ψηλότερο βουνό της Ελλάδας.
Μονοπάτια που διασχίζουν το Πάρκο Καταρρακτών Έδεσσας οδηγούν στο Υπαίθριο Μουσείο Νερού του , ξεκινώντας από το Ενυδρείο–Ερπετάριο , το οποίο φιλοξενεί πολλά είδη ψαριών και ερπετών. Σε αυτό το τμήμα του μουσείου βρίσκονται σπάνια είδη φιδιών που δεν συναντώνται στην Ελλάδα .
Το μονοπάτι συνεχίζει στη συνέχεια προς τον νερόμυλο, τον αλευρόμυλο και τον σησαμόμυλο, γνωρίζοντας τους επισκέπτες με την ιστορία της πόλης σχετικά με την υδροηλεκτρική ενέργεια που χρησιμοποιούν τα εργαστήρια από την προβιομηχανική εποχή έως τις αρχές του 20ού αιώνα. Μια μικρή συλλογή από πολύτιμους λίθους εκτίθεται επίσης στο μουσείο.
Φωτογραφία: Αλέξανδρος Αβραμίδης
Ακολουθώντας μια διαδρομή που χαράσσεται από ρέματα οδηγεί στο Βαρώσι , την πολιτιστική περιοχή της Έδεσσας. Οι περισσότεροι ταξιδιώτες που επισκέπτονται την Έδεσσα το κάνουν για τους καταρράκτες της πόλης, παραμελώντας λανθασμένα το Βαρώσι, μια ιδιαίτερη περιοχή που διαθέτει πολλά παραδείγματα καλοδιατηρημένης παραδοσιακής μακεδονικής αρχιτεκτονικής. Διώροφα σπίτια με παραδοσιακά «σαχνισιώτικα» παράθυρα σε προεξοχή, κεραμοσκεπές και αυλές υπάρχουν στο Βαρώσι, δίπλα σε παλιά εργατικά σπίτια και αρχοντικά, μερικά από τα οποία χρονολογούνται από τον 19ο αιώνα. Μεγάλο μέρος αυτής της ιστορικής συνοικίας δυστυχώς κάηκε και καταστράφηκε κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και συγκεκριμένα στις 12 Σεπτεμβρίου 1944, καθώς ήταν μια τοποθεσία στρατηγικής σημασίας για τους μαχητές της αντίστασης της Ελλάδας.
Το Λαογραφικό Μουσείο Έδεσσας/ Φωτογραφία: Αλέξανδρος Αβραμίδης
Φωτογραφία: Αλέξανδρος Αβραμίδης
Το Λαογραφικό Μουσείο Έδεσσας στεγάζεται σε ένα από τα σωζόμενα αρχοντικά Βαρωσίου, ένα διώροφο κτίριο του 1932 , δωρεά της οικογένειας Σιβενά πριν από τέσσερις δεκαετίες. Ένας τρίτος όροφος προστέθηκε στο κτίριο πριν ξεκινήσει ως μουσείο και τα εκθέματά του περιλαμβάνουν διάφορα παραδοσιακά είδη γάμου καθώς και μια μεγάλη συλλογή από αντικείμενα φτιαγμένα για βρέφη. Οι παραδοσιακές γυναικείες φορεσιές του 19ου και των αρχών του 20ου αιώνα, συμπεριλαμβανομένων των ενδυμάτων για χήρες και νύφες, είναι ιδιαίτερες και ο τελευταίος όροφος του μουσείου φιλοξενεί εργαλεία και σκεύη εποχής.
Κατευθυνόμενοι προς το κέντρο της πόλης, πλακόστρωτα μονοπάτια που τρέχουν παράλληλα με το ποτάμι οδηγούν στο πάρκο της πόλης, δίπλα στη γέφυρα Κιουπρί , μια πέτρινη τοξωτή γέφυρα που περιβάλλεται από πράσινο και χώρους σχεδιασμένους για βόλτα και χαλάρωση. Λίγα μέτρα μακριά, η κεντρική πλατεία της Έδεσσας φιλοξενεί καταστήματα, κρυμμένα κάτω από τη σκιά των ψηλών πλατάνων που στέκονται περήφανα, γαλουχημένα από τα πανταχού παρόντα ρυάκια της πόλης.
Πολλοί επισκέπτες προγραμματίζουν την επίσκεψή τους να συμπέσει με τη γαστρονομική έκθεση Έδεσσας, η οποία λειτουργεί τις τελευταίες εβδομάδες του Μαΐου και περιλαμβάνει τοπικά προϊόντα όπως ελαιόλαδο, μέλι και κρασί, ενώ οι πλευρές των δρόμων γεμίζουν με περίπτερα που πωλούν τα περίφημα κεράσια Έδεσσας-Βοδενών με τα περιβόλια περιβάλλουν την πόλη.
Αν σας ελκύουν τα θαύματα της φύσης, λατρεύετε τα τρεχούμενα νερά, τα μεγάλα πάρκα και τους δρόμους γεμάτους δέντρα, τότε μια επίσκεψη στην Έδεσσα σίγουρα θα σας ανταμείψει.
Δεν υπάρχουν σχόλια